Loch Ness

Uit: Het dagboek van George Priestley
Vertaald en bewerkt door Wim Vaasbeek

Monday 11-03-1973 

(..) 

Ik ontmoette de twee beroepswaaghalzen op het centraal station van London, vlakbij bij de lunchrestauratie. Gisteravond had ik hen telefonisch gesproken. Zij zouden Het Meer wel eventjes gaan overzwemmen. 'Met speels gemak', beweerden de mannen, alsof ik hen had gevraagd om een bak piepers te jassen. De twee stonden bekend om het aangaan van 's werelds meest groteske uitdagingen. Zo hadden ze de piramiden van Gizeh omgekeerd, alle Chinezen op aarde geteld, onlangs de Mona Lisa verhangen en de Mont Blanc volledig sneeuwvrij gemaakt. Het was teveel om op te noemen, zo overtuigden de gevierde durfals mij toen ik ze vroeg naar hun meesterschap. Van angst hadden zij nog nooit gehoord.

Twee uur later namen we het vliegtuig naar Glasgow. Daar stond onze taxi al klaar. Een dollemansrit, dwars door de mistige hooglanden van Schotland, bracht ons naar Loch Ness, naar haar meest onheilspellende oever, gesitueerd aan de zuidkant van het grote dal (Great Glen). Toen de wagen eindelijk stilhield waarschuwde de chauffeur ons dat het monster hier recentelijk twee badende schoolknapen had gegrepen. Het totaal aantal slachtoffers schatte hij op negenendertig. Daarna scheurde hij met gierende banden weg van de plek die hij als 'Het bassin van de duivel' bestempelde.

Terwijl de twee waaghalzen de watertemperatuur aftastten, nam ik het gigantische meer in me op. Daar stond ik dan, finally. Het roemruchte Meer van Loch Ness. Het lag aan mijn voeten. Op sommige plaatsen ruim 200 meter diep: een prima plaats om je te verstoppen, bedacht ik me. De zenuwen gierden door mijn lijf. Ik gleed de oever naar beneden en voegde me bij de twee heren. Ze waren bezig zich te ontkleden. 
Er waaide volgens de onversaagde durfals een typisch Schotse wind; een strijdbare en snijdende bries. 'Maar desalniettemin een fraai zwemweertje', grapten ze terwijl ze het koude water trotseerden. De mannen waren voornemens het meer naakt over te zwemmen. Poedelnaakt, én heen-en-weer, want ook dat stond mooier in de annalen, zo vonden ze. 
Net voordat ze het zoetwater indoken groetten de helden mij vastberaden, als koene matrozen die een laatste saluut brengen aan de kade. Hun gespierde avonturierslijven stonden daarbij als onvermurwbare golfbrekers in het meer. Het kostte me veel moeite om niet naar hun geslachten te blijven staren, want ook dat waren meeslepende lotgevallen.

Terwijl ze driftig borstcrawlend uit het zicht verdwenen, vond ik een rots om op te zitten. Ik waakte er over hun kleding. Ze hadden hun broekspijpen in hun schoenen gestoken en hun truien en jassen verdwenen in de bovenbroek. Hierdoor leek het alsof er twee uitgeholde personen op de stenen lagen te slapen. 'Een oude truc', meenden zij, 'zo kan de wind er onmogelijk mee aan de haal gaan, en ook de dieren blijven ervan af'. Een vernuftige vondst. Ik was de afgelopen uren al meermalen getuige geweest van een aantal soortgelijke wijsheden. In de taxi hadden zij bijvoorbeeld hun tanden grondig gepoetst. De twee wilden niets aan het toeval overlaten mocht het onverhoopt verkeerd gaan. Petrus kon dan niet met een bedorven adem tegemoet worden getreden, wisten ze. Hun onderkoelde professionaliteit was even onmiskenbaar als hun wonderbaarlijke cv. Ik was er heilig van overtuigd dat ze hemel en aarde konden bewegen als iemand het ze vragen zou. Ik besloot het ze dan ook niet te vragen.

(..)

Inmiddels is het twaalf uur later. Ik heb zowaar wat geslapen. Er is nog steeds geen spoor van de twee. Ik ga ze nu achterna. Het water zal ijskoud zijn. Deksels, ik ben er niet gerust op. 



NOOT VAN DE AUTEUR:
Van de twee waaghalzen, evenals van dagboekschrijver George Priestley, is nooit meer iets vernomen. Een uitgebreid sporenonderzoek door Scotland Yard heeft, op het vinden van een onderbroekje en een aantal bladzijden uit zijn dagboek na, geen enkel teken van leven opgeleverd. Zoals ieder verhaal omtrent het Monster van Loch als onoplosbaar de overlevering is ingegaan.

W.J.F. Vaasbeek
Met liefde opgedragen aan mijn Johanna
Amsterdam, 2010

De serie verhalen rondom Loch Ness van Wim Vaasbeek maakt onderdeel uit van de serie "Verhalen rondom Loch Ness" van W.J.F. Vaasbeek. 
Uitgeverij De Passieve Wesp. ISBN 1762 34578 2345

uit de serie: Olivier Onderstreept