Kapitein

Ik schrijf al een poos aan mijn nieuwe roman op een eiland in Friesland. Een kleine veerpont brengt me ernaartoe. Een verre overtocht is het niet; als de pont anderhalve meter langer was, dan was het een brug.

Gisteravond waaide het flink. Ik schuilde tijdens de overtocht in de cabine bij de bestuurder. We kennen elkaar inmiddels. Hij vroeg of het eenzaam was, in je eentje op een donker eiland schrijven.

‘Valt mee,’ zei ik.

Ik vroeg hem of het eenzaam was om pontbestuurder te zijn. Hij corrigeerde: ‘Kapitein, om kapitein te zijn’.

De verbeelding is een beproefd medicijn tegen eenzaamheid.